anokungpanghent

sulit.com.ph

2007-09-11T20:01:00.000+08:00

Win a New Nokia 5700 cellphone or a New Sony Cybershot DSC-T20 digital cameraSulit.com.ph: Buy and Sell Philippines. Joining the event is free for all members. Join now and get a chance to win. (janralph)

This event is brought to you by:
Homespace.ph
Pinoylaptops.com
COMLABS eBusiness Solutions
Crunchy Jobs Philippines
TSK Digital Print Shop
http://topelectronics.sulit.com.ph
Beautiful Filipina

amf

2007-01-27T20:24:00.000+08:00

fuchsiang pag-ibig yan.

haha.

ako, hindi pa naman yata inlab, sa tao, in a romantic way.

pero sa album ng Silent Sanctuary, na "Fuchsiang Pag-ibig", amfuchsia, deads na deads ako. haha!

tagal kong hinintay ang album na to, way before nirelease ang "rebound" sa NU107, adik na ako sakanila. kaya naman nang i-release last jan. 24 ang "Fuchsiang Pag-ibig", nagpabili agad ako! pero sabi ni kuya jarap (special mention, tenk you tenk you!) wala pa sa glorietta at megamall. so nung jan. 26, ako naman ang naghanap. sta. lucia, robinsons, sm north. sa sm north lang pala matatagpuan. yessss!! so simula kagabi hanggang ngayon (as in ngayon) ay yun lang ang pinagkakaabalahan ng tenga ko, hehe.

yung mga inlab dyan, lalo na yung mga hopeless romantic, o kaya broken hearted, o mga sobrang emo lagi dahil sa fuchsiang pag-ibig na yan (tsk, i just love the album title), bagay na bagay to sainyo. hehe, title pa lang ng album alam mo na eh. kahit nga ako na hindi naman masyado nakakarelate ay naaappreciate yung album. maganda kasi talaga tunog nila. pramis, maganda. =)

~

uyyyy.. meron akong crush (bukod sa napakaraming iba pa) hehe, kailangan ko lang sabihin. fuchsiang album, kakainlabs talga eh!

(feeling ko tuloy puro mura tong entry na to, haha)

1st post this jan! ayus!

random enggweek/lantern stuff

2006-12-18T23:30:00.000+08:00

wala nang pasok! masaya ba ako o hindi? hmmm...

basta ang alam ko, naging busy ang last two weeks ng december bago tuluyang mawalan ng pasok nung friday. enggweek kasi tapos ang org pa namin (PSME-UPSU) ang na-assign na gumawa ng lantern ng ME dept. yehes!

ang saya pala ng engg week pag affiliated, busy kasi with activities tapos sali din sa activities ng ibang orgs..at! nagfirst place ang "Coat of Arms" ng PSME! haha, kasali ako dyan! naks..ito yung itsura nung sa amin -

gawa yan sa sili, corn kernels, bigas, monggo, paminta, laurel, oatmeal, at spaghetti noodle. yun. glue syempre. phoenix ang naisip ni kuya ronald to symbolize PSME's rebirth daw. ayos yung concept! sakto eh! :D

ayun, ang daming nangyari at tinatamad akong magkwento. nga pala, yung lantern ng ME dept ay nanalo din (over other departments)!! ang saya talagaaaaa!! ito yung itsura, pero medyo malabo eh. at hindi niyo rin siguro maiintindihan, hehe..pero moving yan..ayun, kuha!

kita mo na kung ano nalang pumasok sa isip ko eh tinatayp ko na lang..totoo pala yung sinasabi nila, na kapag masaya ka, parang nakakatamad magkwento. masaya eh. parang gusto mo na lang i-savor yung height ng emosyon, hindi mo maisulat ng maayos..or ayaw mong magsulat at all. haha.

kapag malungkot naman o galit or kung anu pa man, parang ang dali dali magsulat..ewan ko lang, pero parang totoo sakin yun..hahaha lumalabo na naman ako.

next time na lang kapag nasa mood na ako, gusto ko lang sana maiupdate ito dahil ages ago pa pala ang last entry ko. :D

****

congratulations kay kuya imay for winning first place sa indakan (pair)!! ang galing ng blue jeans niyo!! haha, sinuportahan ka namin! at panalo ka di lang sa mata namin, kundi pati sa mga mata ni douglas nierras.. whoo congrats! :D

agree ako, e ikaw?

2006-12-02T22:04:00.000+08:00

yehey! kailangan ko lang ibulalas sa mundo ang aking saya sa pagkakapanalo ng karamihan ng gusto ko sa nakaraang nu rock awards. mabuti at napakinggan ko (nakalimutan kong ikalendaryo eh) salamat sa nagpaalala sa akin, salamat sa'yo kuya!

best album ang noontime show ng ithcyworms! oo, ang gandaaa kasi ng album na ito. talaga, maganda siya. (ayoko nang mag album review. if you don't trust me, bilhin niyo yung album and see (hear) for yourselves.) (hahaha)

iba pang nakuha ng itchy: drummer of the year (si jazz!), rising sun award, at producer of the year. yehes, ang saya!!!!

masaya rin ako sa pagkakapanalo ng silent sanctuary sa 'in the raw' category. pinakikinggan ko sila ngayon (c/o their site)..regular sa LSS list ko ito eh. ang galing niyo! ang galing nila! oo magaganda yung mga kanta nila. :)

ayan, dahil sa kanila ay masaya ang batch of winners na ito para sa akin! hehe!

kung nais mo lang malaman ang iba pang nanalo, ito sila:

best new artist: updharmadown *hands down*

vocalist of the year: *tatlo silang gusto ko. hindi siya ang top, pero masaya pa rin ako!* gabby alipe ng urbandub

guitarist of the year: *katuwa talaga, sarap panoorin!* mong alcaraz ng chicosci at sandwhich

bassist of the year: myrene academia ng sandwich at imago *kapitbahay (village) ko lang to, haha..pero hindi ko pa ever nakita. kamusta naman yun!*

best live act: *no-brainer* kamikazee

song of the year: *lalong no-brainer* narda ng kamikazee

artist of the year: *guess who..who?* kamikazee!

listener's choice: *uwian na* kamik---- oo sila ulit.

best male award: *nagulat ako dito, pero in a happy sense, galing eh!* mong alcaraz ng chicosci at sandwich

best female award: armi millare ng updharmadown *galing talaga!*

best album packaging: kung sino man ang gumawa ng five on the floor ng sandwich, yun. siya panalo.

best music video of the year: sugod ng sandwich!

aba, halos lahat pala talaga ay mga kampi ko. haha kaya pala ang sayaa!! unlike last year, gusto ko ang batch na ito.

kayo mga kapwa mahilig sa musikang pinoy (o kahit hindi), masaya ka ba sa resulta?

wehh

2006-11-28T19:51:00.000+08:00

may tambayan na kami. di nga. wehh. seryoso?

as in. parang..parang..hahaha!

blabbing nonsense. hmpf.

wohohoho.

pagpasensiyahan niyo na lang po muna

2006-11-26T23:30:00.000+08:00

aba, ang pasensiya ay isang importanteng bagay, di ba? oo, at muntik pa akong mapahamak dahil dito.

~

bukod yata sa pagiging tamad, itong pagiging impatient ko ang masasabi kong problema na kailangan kong ayusin. sa sobrang kaprankahan ko kasi, nai-aapply ko narin yata ang ganung sistema sa ibang bagay. gusto ko malinaw agad, naiintindihan agad, nakikita ko agad, maayos lahat. kung anung diretso at transparent ko, siya ring dapat na diretso at linaw ng hinahanap ko. at siyempre, hindi sa lahat ng oras ay makukuha ko ito.

anlabo na ba? konti pang pasensiya.

~

hindi ko na lang ikukuwento yung nangyari na siyang sinimulan ng post na ito. kasi, may mga kakilala akong nagbabasa at..basta, wag na lang. muntik akong maipahamak ng impatience ko dahil muntik na akong makabingo sa pesensya ng tatay ko. ang galing di ba, naisagad ko ang pasensiya niya gamit ang kawalan ko ng pasensiya.

~

hmpf, pasensiya pasensiya pasensiya. hindi ko pa nagamit nang ganyan kadalas ang salitang yan. yun ay dahil siguro kulang nga ako sa pasensiya. kaya rin siguro ako nasasabihang mataray, o masungit, dahil kapag hindi ko nagustuhan ang isang bagay, sasabihin ko agad. hindi na kailangan pang mag-alala na tinatago ko ang kung anumang reklamo, hinanakit, pagkairita, o galit, dahil hindi ako ganun. kapag sinabi kong walang problema, wala talaga. kapag nagsabi na ako ng parte ko, ayun na.

lumayo na naman ako sa sinasabi ko. pasensiya na.

lumabas na rin ang ganito kong ugali sa mga nakaraan kong post. yung mga sinauna pa. at talaga naman, kung alam niyo lang, gusto ko na talagang ibahin. para namang napakaperpekto kong tao para maging impatient di ba? at ano naman ang meron ako para mainis sa iba?! wala!

~

patience is a virtue.

sa sobrang luma, kupas, antigo, at gasgas ng linyang yan, hindi ko na siya maintindihan. alam ko ang ibig sabihin, pero hindi ko maintindihan. naniniwala kasi akong kapag naiintindihan mo ang isang bagay, gaya na lang ng linyang nabanaggit, alam mo rin dapat na tama ito at dapat na gawin. na dapat itong gamitin sa buhay. ako, parang alam ko lang ang kahulugan ng mga salita. pero nananatiling blanko ang kahalagahan niya.

~

sana hindi tayo pareho ng problema. sana mahaba ang pasensiya mo, at iba ang ang kinahihirapan mong ibahin sa sarili mo. yung pasensiya kasi, aba, nakakapikong pahabain. ang hirap eh. hahaha, joke lang! papraktisin ko na siyang palawigin. dapat lang naman di ba?

~

pasensiya na, pasensiya. hayaan mo, unti unti ay mapapahaba din kita mula sa maikli mong buhay sa utak ko. pipilitin kong hindi ka na sagarin. sana magtulungan tayo.

****

pasensiya na rin pala fellow bloggers, kung hindi ako makabisita at makapagcomment sa inyong mga blogs. hindi ko akalaing magiging busy pala ng ganito ang sem. malamang hindi narin ako ganun kadalas mag update, gaya na lang ng post na ito na milya ang layo mula sa previous post ko. haha! sorrrry. pero bibisita na lang ako sa inyo. hehe! =)

greetings to mark(nov. 20), ang angela(nov. 22) cheers!

Youth for Christ.

2006-11-18T03:10:00.000+08:00

sarap talaga kapag camp. yung fulfillment na nadarama mo pagkatapos ng mga problema at saya, yung pagtanggap at paggawa sa resposibilidad mo na magevangelize ng kabataan.. walang kapalit ang pakiramdam. lalo na sa oras na makita at marinig mo silang (participants) nagpapasalamat, at nagsh-share na naging masaya sila at maraming natutunan sa tatlong araw na yun, hay..ibang klase.

panalo.

~

andami kong natutunan sa camp na ito. at natutuwa ako sa feedback ng mismong participants na umattend, dahil alam kong umalis din sila na may pagbabagong nangyari, na may natutunan. ang tatlong araw na inilagi nila kasama namin ay naging daan para maremind sila sa kung ano at para saan nga ba talaga ang buhay, taliwas sa sinasabi ng mababaw at makamundong pag-iisip.

minsan, kahit ako nakakalimot na. bakit nga ba ang dami dami kong problema? bakit kailangang dumaan ako sa mga bagay na hindi ko naman gusto? bakit may mga panahon na parang naiinis lang ako, kahit na andami daming dahilan para maging masaya ako? bakit?

ayokong sabihing tao lang naman ako. pero oo, tao lang ako. hindi maiaalis na may mga gusto at ayaw akong bagay. lalo pa't bata pa naman ako, hindi lahat ng bagay ay naiintidihan ko na.

pero alam ko rin na may dahilan. alam mo rin na may dahilan. sawa na nga tayong lahat sa dahilang "may dahilan." pero alalahanin mo na minsan, hindi man ikaw ang makikinabang at direktang matututo sa mga nangyayari sayo, kailangan pa rin itong mangyari para sa ikabubuti ng taong konektado sayo. hindi ikaw ang mundo. pero ang bawat ginagawa mo, nakakaapekto sa takbo nito.

~

sa camp na to, team leader ako. ako ang inaasahan sa mga desisyon, pamamalakad, at lahat ng problemang maisip mo. (siyempre kahati ko sa paglutas ng problema si pao, ang isa pang team leader) malaki man ang inaasahan mula sa akin, hindi pa rin ako exempted na matuto ulit. wala namang perpekto. kaya kapag pinakikinggan ko ulit ang mga talks na ilang beses ko nang narinig, natututo parin ako. bumabalik yung panahon na ako rin dati ay isang participant, walang kaalam alam sa pinapasok ko. yung mga speaker ng mga talk sa camp ko, yung mga games, bonding..lahat yun bumabalik sa akin tuwing nagseserve at pumupunta ako sa mga camp.

gusto ko kasi na maramdaman at maapektuhan din ang bawat isang participant gaya ng epektong idinulot sa akin ng yfc. marami ang sumali lang para magkaroon ng mas maraming kaibigan, (ayoko nang magbanggit pa ng ibang dahilan)..at aaminin ko, napilitan lang ako noon na sumali. pero pagkatapos ng 2 araw ng camp ko na yun (overnight lang yung sa batch namin), nagpasalamat pa ako na andun ako.

~

tatlo't kalahating taon na akong yfc, at [para sa akin,] hindi lahat puro saya. P-E-R-O M-A-S-A-Y-A. sa bawat hirap, iisipin mo na lang na, "i am serving God." wala akong karapatang mag-amok, magreklamo, magbilang ng mga nagawa, at kung anu-ano pa. kusa dapat sa akin ang magserve. ibinabalik ko lang sa yfc ang ibinigay nila sa akin. at pasalamat pa ako, binigyan ako ng oportunidad na gawin yun. ang ipamahagi sa iba ang kalayaan kong ipakita ang pagmamahal sa Diyos, kahit na ba marami ang hindi komportable sa ganoong usapan. tumingin ka lang sa mga kainan, ilan ba ang nakikita mong nagsa-sign of the cross at nagdadasal bago at pagkatapos kumain? ikaw, nagagawa mo ba yon?

~

paborito ko talaga kapag nagp-praisefest at worship sa yfc. nakataas ang kamay ng mga tao habang kumakanta, nasa tono man o wala, nakapikit, pumapalakpak, may mga naiiyak pa. hindi kasi dapat na ikahiya ang pinaniniwalaan. panindigan mo kung ano ang paniniwala mo, kahit na hindi lahat ay sang-ayon sa iyo.

at kung hindi ganoon kalakas ang paniniwala mo, bakit nga ba? ano ba ang pumipigil sa iyo na maniwala? hindi ba sapat yung nagigising ka bawat umaga nang may matiwasay na pakiramdam, na makikita mo ang mahal mo sa buhay, na naipasa mo ang exam mo, na ibinagsak mo ang subject mo para malaman mong hindi katamaran ang sagot sa problema mo..na nagising ka lang. na humihinga ka. "thank God," di ba?

Upper Rancho Chapter Camp (Nov. 10-12, 2006)

worship.

pictur-an lang.

****

greetings to joa(nov. 17), and wena(nov. 18) cheers! =)

pers taym

2006-11-07T22:12:00.000+08:00

sa tatlong sem na nakalipas na nagenrol ako sa up, lahat yun ay ginawa ko nang hindi bababa sa 2 araw. noong 1st year 1st sem pa nga, minanual enlistment ko ang lahat ng subjects ko kaya naman inabot ako ng isang linggo para lamang magenrol.

malamang sa puntong ito eh alam mo na kung bakit yan ang title ng post na to. kasi, purihin na ang lahat ng sangka-yupihan, isang araw lang akong nag-enrol!! mabuhay ang UP!

e bukod kasi sa naaprub lahat sa crs, eh...teka, yun lang pala ang dahilan. lagi lang naman akong inaabot ng 2 araw hanggang isang linggo dahil sa paghahagilap ng subjects (at suuuper habang pila!). pero dahil ipinagkaloob na ng "crs team" ang lahat ng subjects na kailangan ko, eh medyo bumilis ang proseso para sa akin.

masaya tong araw na to. basta. soooobrang masaya siya bukod pa sa *maliit* na detalyeng officially enrolled na ako.

~

pasensya na pala kung medyo hindi ako makabisita ng maayos (madalas) sa mga blogs ngayon. parang kakasabi ko lang sa last post ko na bloghopping etc lang ang ginagawa ko..pero, dahil malapit na kasi ang camp ng yfc (comm based dito sa amin), nawalan ako ng panahon na humarap nang matagalan sa comp.

sa mga susunod na araw, mukhang hindi din muna ako makakabloghop..pero baka makadalaw parin dahil paborito kong gawain yun.

yung camp namin ay gaganapin sa nob. 10-12, (fri-sun), kaya wala ako dito sa bahay. hindi ako at all makakabloghop by then, before then (dahil team leader aku kailangan ng maraming last minute meetings hihihi), at siguro a little after then. pasensiya na talaga!! bukas siguro ako last magbloghop before this bye-bye-muna-blog mode. kitakits na lang sa pagbabalik! :D

boy meets girl

2006-11-03T13:11:00.000+08:00

friday na!! konti nalang, enrolan na ulit, pasukan na naman..at last! hindi ko na kailangang mag-isip kung anu pa nga ba ang mga bagay na pwede kong gawin para mabawasan ang aking idle moments..

bukod sa pagbloghop, pakikinig sa radyo, text, nood ng tv, kain at tulog, wala na yata akong ginagawang productive...buti na lang e sinuggest ng isa kong kaibigan na magbasa daw ako ng libro.

~

hahaha! kung magkakilala tayo, alam mo na hindi ako ang tatakbuhan mo kung may gusto kang hiramin na libro, magtanung ng opinyon tungkol sa isang libro, o magpakwento ng plot ng isang nobela. hindi kasi ako mahilig magbasa. nonfiction man o hindi. kahit nga ni isang chapter o isang page mula sa kahit anung harry potter book, hindi pa ako nakabasa. (ah oo nga ayoko pala kasi ng fantasy)

mayroon naman na akong ilang librong nabasa..mga sinulat ni bob ong, ilang teenybopper books nung bata bata pa ako, mga hardy boys na pinahihiram sa akin paminsan minsan (teka, once lang pala to), inspirational, mga archie comics, at mga kung anu anu lang.. kaya kapag tinanong mo ako kung ano ang paborito kong nobela, madali na agad ang sagot..kasi hindi ko naman hilig magbasa ng 1.5 inch thick na libro! kaya yung "to kill a mocking bird" at "ang tundo man ay may langit din" ang isasagot ko sayo. ang saklap isipin, pero yung tagalog na nobela e required pa sa akin na basahin nung high school..hindi ito kusa.

~

nang isuggest sa akin na magbasa, naisip ko, oo nga naman! para naman hindi ako kalawangin, at may magawa pa ako..naalala ko bigla ang mga regalong libro sa akin nung nagdebut ako..oo, isang taon mahigit na ang nakalipas nung nagdebut ako pero mayroon pa rin akong mga hindi pa binabasa sa mga iniregalo sa akin doon. nakita ko ang librong "boy meets girl" ni joshua harris na isa sa mga nakatago. hahaha! pang alaska lang kasi talaga sa akin ng kaibigan ko yung librong yun. alam kasi ng lahat na ssb (alam niyo na to di ba, pero sige..single since birth un) ako, kaya maghanap hanap na daw ako. nyaks, hinahanap ba yun?

~

tinry ko basahin yung libro..ok naman siya eh..kaso habang tumatagal kong binabasa, narealize ko na yung libro pala eh para sa couples na may balak nang magpakasal, or andun na sa point na kino-consider na nga nila yung step na yun. nyeh! anu naman ang makukuha ko dun sa libro? hindi ko pa siya maa-appreciate sa ngayon kasi zero naman ako sa kategoryang iyon.. (ha-ha-ha!)

~

boy meets girl. naks. follow up siya ng librong "i kissed dating goodbye." hohoho, hmmmm..ayokong isipin kung kailan ko mami-meet si "boy," or kung kailan ako mami-meet ni "boy." basta sana lang, kung may ibang partner pa siya ngayon, ay hindi niya maisip na yun na si "girl." haha! galllyyy, i really don't feel comfortable talking about this side of our human nature. parang hindi bagay sa akin. hehe, minsan mo lang talaga makikita to sa blog ko. kasi naniniwala ako na hindi nga hinahanap yun, or na hindi siya something (hindi lang yung tao ang tinutukoy ko, pati yung emosyon..see? i can't even say the word!) na ineexpect. darating din yun. sana nga lang eh hindi masyado nakataas ang walls ko kapag nangyari yun. dahil kung oo, patay. hindi ko malalaman dahil ako na yata ang pinakamanhid na tao about these things. really. r-e-a-l-l-y. marami pang ibang dahilan, pero..pero..ayun.

~

di ko tinapos yung libro. sa ngayon, yung "pride and prejudice" na lang ng binabasa ko. nung bata kasi ako, yung manipis na version lang ang binasa ko..hehe, kaya since matanda na ako, yung tunay na ang babasahin ko! grabe, sa edad kong to hindi ko pa nababasa yun? anlala diba.

love story. hah.

pagbabago.

2006-10-30T19:49:00.000+08:00

nanggaling ako sa school kanina. aba nagulat ako, ginagawa pala ang eng'g building! haha, sana naman ay mabigyan na ang org namin ng tambayan next sem. sa pagbabaklas at pagpapaganda ng building na yun, sana naman eh may kahit konting space na ilaan para sa munting organisasyon namin..haha, sana!!

~

napapunta ako ng school bigla dahil may bagong pakulo na pala ang regcom. para maging eligible for enrollment next sem, kailangan naming pumirma sa tabi ng pangalan namin sa student list sa admin office ng eng'g. unang pumasok sa isip ko, "hassle pare!"..at ngayong nagawa ko na, oo! hassle parin! kawawa yung mga nasa probinsya..either iho-hold ang enrollment papers nila, o mapa-pauwi sila ng di oras para lang sa isang pirma.

nang nasa admin office na ako, naririnig ko pa ang mga kapwa nakapila na nag-uusap.."anu ba to, galing pa akong laguna at umuwi para lang dito!" hindi naman sila galit, pero parang nasasayangan lang sila. nagtatawanan pa nga ang magkaibigan eh. biglang may pumasok sa office na kakilala nila..

"o (pangalan ng pumasok)! san ka galing?"

"south cotabato."

humalakhak talaga ang buong kalooban ko, dahil walang karea-reaksyon pa ang pagsagot ni ateng pumasok. pero nagawa ko naman magpigil at ngumiti na lang, buti na rin eh may mga natawa akong katabi..haha.

~

hinatid ako ng aking ama sa skul dahil kinatamaran niyang pumasok, umuulan pa kasi at ang saraaap ng panahon. kaya ayan, ginawa ko na lamang muna siyang driver..hehe..bago ako nagpapirma sa eng'g at makipagkrus ng landas sa mga galing laguna at south cotabato, ay dumaan muna ako sa building ng math at physics para kumuha ng classcards. pero since hindi pa pala released ang classcard namin sa math, sa physics na kami sumunod na pumunta.

2.50 ako sa physics lec, 1.75 sa lab. sa loob loob ko, yes! may pambawi ang 2.50 ko! kaya pagka-claim ko ng classcard at pumasok sa kotse, medyo wala lang kunwari sa akin.

"anu yan? grades na?"

"opo."

"o ano nakuha mo?"

"one seven five tsaka two five" (shempre ung mataas muna!!)

"ha? anu yan tres ang pinaka mababa diba?"

"opo" (patay ito na..)

"two point five!?? ang baba naman yata nyan. sobra naman yata yun." (sabi na eh.)

mababa naman talaga. tanggap ko naman. kung iisipin ko pa, masaya pa ako na hindi TRES ang lumabas sa classcard ko (knowing that i suck at physics). pero, malamang, hindi masaya si itay sa narinig niya. pero ok lang yun. NR style lang kasi ako. parang normal lang na yun ang nakuha kong grade. nakuha ko pang magsabi ng "hah, medyo ok na nga po sakin yun eh..pinaghirapan ko na po yang two five na yan. (liar!! tamad ka kasi!!)""basta taasan mo grades mo." (tango lang ako. whew. survived another pep talk) <-- at least i thought so. may katuloy pa pala.

to cut this short, pinipilit ako ni papa magshift sa IE.

"maganda ang IE ha. itutuloy mo na ba talaga yang mechanical? parang ang awkward kasi sa babae niyan eh. sa planta ka niyan. ilang babae lang kayo? o e kasi panglalaki talaga mechanical. magshishift sigurado yang mga classmates mo."

~

shempre naman, gusto ko IE. pero hindi kasi madali magshift. at quota pa lang ng grades mukhang sasablay na ako. waah. gusto ko pa bang magbago ng course? ngayon pang nageenjoy na ako non-acad-wise (blockmates at orgmates!), pero ok lang din naman sa aralan. mukhang next semsssss ko pa tuluyang madarama ang hirap ng ME. hahaha. nagiisip parin ako. hindi ko pa makita kung ano ako 10 years from now. ang masakit pa nito eh kung hindi ko naman pala ipa-practice ang aking tatapusin. harhar. all this dilemma for...nothing? ok lang. at least titulado ako. (I HOPE!!!)

~

last change. may plano akong magpagupit bukas. hahaha, pero itutuloy ko ba? depende pa sa mood ko yan.

****
greetings para kay harvey, noriel, lendl(oct. 28), yna(oct. 29) at kuya imay(oct. 30) cheers! =)

photoshoot

2006-10-27T00:07:00.000+08:00

title pa lang, obvious na.

~

so far, ang sem break na ito ang talagang pinaka-enjoy at "busiest" ko. kung iku-kumpara mo kasi sa previous sembreaks ko, makikita mo na maaaaajor idle lang ako sa bahay before, walang ginagawa kundi kumain, magradyo, computer at tv..wow. kaya pagdating ng pasukan, it's no surprise na bumibigat ako. hahaha.

ngayon kasi, nagsem-ender na ako (which i did for the first time),...nagphotoshoot pa kami ng high school barkada ko na talagang namiss ko!!! :D

~

iba talaga kapag fine arts ang course ng kabarkada mo..napagti-tripan ang barkada eh..pero kami pa! game kami lahat sa picture picture na to kahit na ba medyo mahirap i-sustain ang emo-mode na poses...e nakakatawa eh! hirap mag-"internalize"! ahihihi..anyway, hindi ko na lang ieexplain yung nangyari..let [some of] the pictures speak for themselves. (that's my excuse for being too lazy to type...) (nga pala bess! sayang talaga at ikaw lang ang kulang :(..next time sumama ka na ha!)

~

presenting...ang hs barkada ko! (minus bess..ok lang yan, sama ka na next time ha..)

alangan namang gawin kong multiply ang blog di ba..kaya yung iba diko na pinost..hehe! :D aminin mo, pangmagazine ang solo shots! hahaha!

(ung mga kakilala ko jan tawa na siguro nang tawa)

semender!

2006-10-23T23:21:00.000+08:00

namiss ko rin ang mag-blog hop sa dalawang araw (or tatlo narin kasi syempre nagpahinga muna ako) na nag out-of-town ako. pero i'll choose na mag-outing over blog hopping anytime syempre. haha.

~

first time ko yata to! i mean, nakapag-overnight na ako (madalas na rin kahit paano) sa bahay ng mga kaibigan, at nakapag out of town narin ako with friends. pero, hindi yung swimming, out of town, at overnight combination. lagi kasing isa out of the three lang. kaya naman enjoy nga tong experience na to. hehe!

~

nag sem ender ang org namin (PSME-UPSU) sa laguna last oct. 21-22, sa Villa Franca Resort na pagmamay-ari ng tita ng isa naming co-mem. laking discount din yun dahil private pool talaga at overnight pa kami. videoke magdamag, bilyar ung mga marurunong, tapos langoy yung iba..haha, ewan, pero ang alam ko enjoy talaga yun. siguro kasi first time ko nga pinayagan, tapos naka-bonding ko pa ang aking orgmates. halos puro fifth year na kasi sila, so bye bye na after next sem (for most of them, that is..hehe..huhu)..labindalawa kaming nakasama sa outing (konti lang, kaya bonding mode nga naman) at out of the twelve e dalawa lang kaming hindi fifth year! haha, at ako yung youngest dun..ahihi..bata pako! yahu!

anyway, ito yung pics ng venue na kinuha ko gamit lang ang cell, kaya sori naman sa resolution ha. nga pala, walang tao jan, kasi umatake ang ka-engengan (eng'g nga talaga o) ko at diko man lang naisip na makipag picture sa mga tao, puro pool! wahaha. di bale, next time na lang hingi ako kopya ng pics kanila ate..tapos post ko kung medyo timely pa, parang matatagalan pa yata kasi..ayun, sige buko pie mode na muna ako. hehe, gusto ko na rin makita yung pics na may tao! :D

P.S. ganda talaga nung place. sakto lang sa dami namin..hehe..sana dito kami ulit next sem! :D

ang bilis naman

2006-10-18T15:19:00.000+08:00

isang taon na lang, hindi na pala ako teenager. pero, isang taon pa yun. bago pa man lumipas ang nasabing isang taon, e nauna muna ung labing siyam. (wow panghent, parang prep!)

basta, may mga natutunan din akong may silbi sa 19 na taong yun. pero sampu na lang ang ililista ko. baka mapahaba eh.

~

1. ang bilis lang talaga ng oras at panahon kapag nag-eenjoy ka! (no-brainer)..na mimiss ko talaga naman ang high school at ust prends ko. hehehe

2. hindi naman pala ganun ka-hirap maging SSB member (single since birth)..masaya nga eh! hahaha (kaso mukhang maraming hindi nag-aagree sakin dito..)

3. there's always a first time in everything. kung nung high school hari/reyna ka effortlessly, you'll get your fair share of pleasant and UNpleasant surprises in college!! hahaha, second sem (in up), di kita malilimutan.

4. the best ang feeling kapag nakakatulong ka. (puro naman no-brainer!) yung tipong alam mong may silbi ka sa mundo. the best mag gawad kalinga, sali kayo ha!!

5. one must know the difference between being assertive and being bossy (for the sake of the faint hearted and sensitive). or, better make sure that the recipients of your instructions KNOW you and your style.

6. kapag sinimulan mo, ikaw ang tumapos. hindi ito para sa credit. ito ay para sa sense of fulfillment mo. kahit sabihin mo pang ikaw ang gumawa ng 95% ng isang bagay, no matter how small, kapag hindi ikaw ang nagdeclare na "done," parang ang laking kawalan ng 5% na yun. hahahaha

7. laking achievement kung ikaw ang tumapos nung 5%. hahaha. really.

8. mahirap magkaproblema. pero kapag nalampasan mo, ang saraaaaaap ng pakiramdam. adds maturity and depth into one's character. ang experience na siyang kaibigan mo sa buhay ay nadaragdagan.

9. independence really pushes you to "grow up." hindi mo maiiwasang wala ang friends mo sa tabi mo. (literal to at hindi). at kapag nafo-force kang gumawa ng mga desisyon, balik ka sa sarili mo at sa mga prinsipyo mo. tama man o mali ang naging desisyon mo, congrats parin dahil hindi lahat ng tao kayang magdesisyon para sa sarili.

10. madaling mag-gain ng friends, *rephrase* mabilis magkaroon ng maraming bagong mga kakilala..pero it takes time at distance to know and test kung sino sino yung mga totoo at hindi nakakalimot. =)

ayun! ang mga taong di nakalimot bumati pala!! maraming salamat!! parang kailangan niyo ng special mention! kaya hindi ko binura ung mga text..ahihihi..at nagmessage at testi! rundown lang, thank you talaga!!

~

flo (pare ikaw ulit una salamat!), ludwig, aira, joan, robbie, ate kath (nagulat ako! salamat po!), kuya ralph, charm, anj (the best ka rin!!! :D), sir gudz (hehe salamat sir!), alvin, harvey (nakatulugan mo eh haha), shilea g., earl, mark, emir (naks galing mo!), lloyd (salamat nagparamdam ka mehn, thank you!), marelle, cecille (miss ko na kada!), cris (kelan tayo alis?), turon (hahaha salamat turon!), yna (sa 23 ha!), grazielle, jocel, mean, deobie (pangatlo mo na kaya't times three din ang thank you! :D), wena, ate mic, irene (globe ka na! galing!!), joal (astig ka talaga salamat! :D), jinky (salamat jinky ha!), nicole, jessa (bowling ulit tayo!), dittle (cellos!), chad, marvin, john paul, flo (ulit, kaso hindi ikaw naging huli, di bale una ka naman haha), robbie (ulit, ayan huli ka!)

~

at sa mga belated greeters..hehehe, ok lang kahit kahapon at kanina niyo naalala, salamat parin sa pag-alala! :D

rane, RB (salamat chong naalala mo! :D), bess, ate che, deniece, jeff, m, paul.

at sa mga bumati sakin dito sa blog! salamat ng sobrang marami ha!!

third (wow minsan ka lang napadpad sa birthday ko pa..galing mo ah, hehe thank you! :D), still (basta, ikaw kilala mo sarili mo hahaha, salamat!! the best ka rin totoo. :D), heneroso (ikaw din, ang galing napadpad lang..salamat sobra! libre sa blog? haha!), jhed! (naging maganda naman ang araw ko sobrang salamat sa pagbati! :D) drenski! (hahaha dren! 8 days kaya!! haha konti na lang di na siya teenager..hahahah! peace flo!)

*gusto ko talaga may message sa lahat pero nasabi ko naman na sainyo eh..salamat ulit talaga!*

ayun, maraming maraming salamat! masaya naging birthday ko dahil sa inyong lahat! pati na rin dahil kanila sir gudz, mam shiela, at sir job! hahaha..gandang regalo po nung grades!! whewww! thank you pooooo!!!! :D

~

hah! the best ang taon ng 18 to 19 years old ko! sana itong coming year would be the same..o kaya'y even better. :)

lampas 12:00:01 na yata

2006-10-16T00:03:00.000+08:00

kung ganun nga, edi maligayang bati sa kin!! :D

19 na taon na pala akong nagpapagala gala dito sa mundong ibabaw. hmm..bukas o next time ko na muna yun iisipin.. at dahil nagsisimula pa lang ang araw, mageenjoy muna ako! hahaha

salamat po sa Inyo para sa naging napakagandang isang taon! :)

pa'no nangyari 'yun?

2006-10-08T13:34:00.000+08:00

teka! wait..halaaaaaa..sandali!!

~

may mga "offline" comments akong natanggap mula sa mga kaibigan ko tungkol sa aking previous post..at takang taka sila na parang "to the next level" na daw ang katarayan ko..hahaha

hindi po! naku, teka..para sa mga kaibigan kong hindi ko na madalas makasama, (magcomment naman kayo! nagbabasa pala kayo nahihiya hiya pa eh! haha), and para na rin sa mga bagong meet kong friends dito, hehe..nadala lang siguro ako at nagkapatong patong na lang ang stress at school pressure kaya napagbalingan ko ang moment na yun..hindi naman ako sobrang tumaray! mataray, oo, alam niyo naman yun..pero ako pa rin to..mas mabait pa rin ako kaysa masungit! (self-proclaimed? di rin..hahaha) masyado kasi silang gulat na parang hindi daw ako yung nagsulat.. [naks, touch naman ako.. :)]

~

ganito na lang, feel free to call me "uy" anytime..di nga, (may mga sobrang "ghoent! blah blah blah ghoent!" kasi eh.. funny, guys..haha) seryoso, i won't take it against you.. =) now that i think about it, kanya kanya lang naman talaga yun diba? choice mo yun e..siguro nga ang tinetest na lang dito ay ang abilidad kong makibagay, at makaintindi sa set ng values ng iba..hindi naman kasi ako diyosa ng kabutihan.. (kagandahan lang..ahem, sori i just had to say that..OT!)

tama ang sabi ng kaibigan kong si flo (ayan! nabanggit pa kita! shy-type ka jan!) ok lang naman na gamitin ang "oi, uy, etc" sa text eh..kasi kung ka-close mo naman na, equivalent na rin yun ng "chong, dude, tol, mehn, pre" (ayos talaga sa tawagan!)..pero kung bagong meet pa lang, dun na dapat medyo mag-ingat..kasi nga naman, nagfoform pa lang kayo ng relationship, pumapalya na agad sa basics.."tama, respeto dn nmn..pero sobrang sungit lng tlga ng dating ng blog mo.." <--hahaha!

~

seryoso... hindi ako salbahe, pranka lang ako. malalaman mo talaga kung ano ang nafi-feel ko dahil may pagka-transparent akong tao..at siguro kung ita-translate ko siya into words through this blog, marami ang pwedeng makamis-understand ng tono at carefree-words ko.. nga pala, if i offended some, (o tinamaan lang kayo..haha joke joke..seryoso..) hindi yun ang intensyon ko.. i was merely relaying what happened and how i felt about it.. =)

so much for that..buti na lang eh i was brought to my senses..ako na rin ang nagsabi, respeto lang..so i'd have to respect the others' set of principles as well.

~

nais ko lang idagdag na sobrang benta parin sakin ng video ng Mayonnaise na "'Pano Nangyari 'Yun?"!! hahaha..from start to finish, laughtrip talaga! iba talaga ang tribo ni Monty! kahit sa "Panaginip" eh panalo! haha..ito pala yung video para sa mga di pa nakanood..sana makita niyo sa tv kasi medyo madilim siya dyan..

it's a spoof of a couple of opm music videos..ayokong sabihin kung alin dahil bawal ang spoiler para sa mga dipa nakanood.. sobrang obvious naman eh! at nakakatawa talaga!! kapag kayo hindi nangiti even once, sabihin niyo lang, ahm..ako na lang magpapatawa sa inyo! ahihihi..

sige, gising na..napahaba yata post ko..nakahilik ka na ba? unhealthy yan!

wait, smile na ulit tayo! =)

res-pe-to-uy

2006-10-06T11:02:00.000+08:00

"hoy, ui, uy, uyy, ui, uyy"

ako lang ba ang maarte sa ganyan?

~

hindi ko alam kung kapraningang matatawag ang magreact kapag may tumawag sa 'yo ng "ui." pero para sakin, NORMAL lang yun. lalo na kung paulit-ulit na ginagawa sa'yo ng isang tao, at lalo na kung sinabihan mo na nga ng pabiro, pero hindi pa rin na-pick up.

~

kahapon, umandar na naman ang katarayan ko. (posible niya nga pala itong mabasa [in the future pa naman kasi hindi niya pa ito alam, pero hindi imposible], pero ito na naman ako, may i-couldn't-care-less na attitude as of now.)

may i-mi-meet dapat kasi ako dahil may ibibigay ako sakanya. shempre may napagusapang time. nung nag-uusap kami through text the day before para sa details ng pagmeet namin, she kept on calling me "ui." e sa mga textan din dati pa, yun din ang tawag niya sakin. medyo na-off lang ako (lalo pa't she's two years younger! irita talaga ang mga bastos) kaya ji-noke ko na siya ng

"ui? cnung ui? may pangalan ako! hahaha"

dense mehn. or sadyang it's in her system. kasi nung magkikita na dapat kami the following day, hindi na nga siya sumipot, (to think na may scheduled akong finals right after the time na si-net namin!) eh nagtext pa around 20 minutes after the supposed time of meeting ng "ui sori ah..dalhin mo na lang tom etc..."

wowness. talaga namang nagpatong patong na lang siguro. ayoko kasi ng mga nag u-"uy," mga late sa usapan, (lalo na kung hindi dumating!! enjoy ba maghintay?) at dahil na rin muntik pa ako ma-late sa klase! isa bang "in-fairness" banat na may sori sa text? hayyss. buti na lang namove yung finals. badtrip talaga. kaya nagreply ako sa kanya mga 40 minutes after niya magtext.

"ghoent, (her name). the name's ghoent. i'll bring the..etc"

hayss. ang bait ko pa yata niyan. pero di siya nagreply. i'm sure nagulat yun. baka nagtataka lang kayo, hindi naman kasi kami close. so knowing na 2 years ahead ako, sana may konting pampalubag namang "ghoent" ang itawag sakin. hindi ko naman hiling na sambahin ako o tawaging "ate" e. hmm...

i'll bring her back to the earth kung walang ibang makagawa nun.

~

mahirap bang itayp o sabihin ang pangalan ng kausap? o kahit "ei" na lang kung wala na talagang space (for the record, yung mga text niya ay hindi even buong sentences. kaya marami pang spaaaace.) o hindi mo malunok ang pride mong sabihin ang pangalan nung tao e.

respeto kasi. yun lang yun. kung ang aso pinapangalanan, kahit halaman pa nga sa iba eh may pangalan, tao pa kaya? may ipinanganak bang "hoy" ang gustong itawag sa kanya? wala naman yata. tawagin na akong mababaw, pero yun ang paniniwala ko.

kapag hindi ko masabi ang pangalan ng isang tao, dahil wala ng espasyo o galit ako, i go straight to my point. sinasabi ko na lang ang dapat kong sabihin. wala nang "hoy" o panga-pangalan pa. wah, sana hindi masyadong galit yung dating nung post. nairita lang ako kasi sobrang pinapahalagahan ko ang respeto.

RESPETO lang!

~

wag na nating pahabain pa to. i think i made my point. plus, papasok na ako. magkikita nga pala kami niyan mamaya. haha, let's see kung anong mangyayari.

creme of the crap

2006-09-26T19:23:00.000+08:00

kung wala nang finals ang isa mong subject, as in hindi na siya even binanggit ng prof mo dahil wala namang kailangang magfinals sa section niyo, magvovolunteer ka pa bang ibring-up ang topic at mag-opt na i-take ang finals sa subject na yun? not to mention na ang subject na yun ay Anthro10?? -- ulk.

akalain mong merong dalawang freshie akong kaklase na ang sagot sa tanong na yan ay "oo!"

tssss.

~

ginawa nga nila yan. kanina lang e sobrang saya ko dahil last meeting na namin (supposedly) sa anthro10, pero inextend pa pala ng isa on friday dahil may topic pa kaming hindi nadiscuss. pwedeng pwede ko na ngang hindi pasukan yun eh. dahil wala na kaming finals, wala na ring quiz, at walang paper na due sa final meeting na yun. for formality's sake lang talaga na natapos namin yung lecture. pero fine, wala rin namang gagawin eh. baka may biglang incentive pa pala..sayang din.

~

kita mo talaga sa mukha ng prof namin na nainis pa siya nang may dalawang ginustong magtake ng finals. syempre, parang maghihirap pa nga naman siya na gumawa ng tanong e da-dalawa lang naman ang magta-take. sinindak pa nga niya eh.

"ang finals kasi, hindi naman mag-aassure na tataas ang standing niyo eh. it could even pull down your grade."

"50 50 yan. 50 sa standing niyo, 50 sa finals."

"kapag kayo hindi dumating sa finals niyo isi-sinko ko kayo."

grabe, it couldn't be more obvious than that! halata namang ayaw niya talaga diba? pero hindi. wa epeks sa dalawa kong kaklase.

~

"freshie pa kasi."

sabi yan ng bagong meet kong classmate na si rachel. kanina lang kami nagkakilanlan(ayos diba second to the last meeting na), pareho kasi naming hindi maintindihan kung totoo nga ba ang nagaganap sa harapan namin. meron ngang nagvovolunteer mag-exam!!

"ganyan talaga kapag freshie, GWA conscious. pag sophie ka na, tres-conscious ka na."

nadale mo charm! (ang aking forever classmate)

haysss. naalala ko tuloy ang prof ko sa comm3 last year. sabi niya, malalaman mo kung sino ang mga freshie, upper, at seniors sa UP by the way they speak at act sa campus.

yung mga freshie, medyo mahiyain pa. makikita mong nagtatawanan, pero may kahihiyan pa naman.

ang mga upperclassmen, ayan na. mejo wala nang paki sa iba. kumpol kumpol, at masasayang naghahalakhakan.

mga senior? ayun. mga walang hiya na. nagsasayaw, nagsisigawan, nagrarambulan sa kung saan saan. kumbaga, nabaliw na sa ilang uno, dos, tres, kwatro, at sinko nilang napagdaanan.

~

it has to be the idealist and realist in us. siyempre, kapag maaga pa, as much as possible e perpekto pa dapat ang buhay. lalo na acad-wise, dahil yun pa lang naman ang sentro ng maka-ilang oras sa
inaraw-araw ng buhay natin.

pero, once you realize na....

(antagal kong mag-isip!!!)

teka, hindi ko ma-translate into words..ang pangit eh..pero malalaman mo rin ang dapat malaman once you get there..haha, badtrip naging senseless bigla. pero talaga, nothing beats experience. kasi, you won't learn from the mistakes of others. you learn from those you make yourself.

~

ako, isa akong ehemplo ng kontradiksyon.

extremes-thinker ako. madalas akong magpantasya ng matataas na grades, pero mas madalas akong magexpect ng mga mabababa, or even bagsak na scores. hindi ako pessimist. REALISTIC lang ako.

alam mo naman sa sarili mo kung may pag-asa ka o wala diba? alam mo naman kung yung mga hula mo ay may sense o literal na inimbento mo lang, para lang magmukhang may sinusulat ka habang
nagi-isip ang mga katabi mo.

~

para sa kin, hindi masamang mangarap. at lalong hindi masamang magising sa katotohanan. kailangan lang talaga ng balanse at timing kung kailan mo paiiralin ang alin man sa dalawa. pagnakita mo akong
medyo malalim ang iniisip, tinatancha ko na niyan ang passing over failing percentages ko. kapag masaya na ako, it's either chicken yung exam, o tanggap ko nang it's not even close to decent.

~

wah! bakit may nagpapatugtog na ng "give love on Christmas day??"

whatda, ber month na nga pala. sige ARAL mode na muna. may practicals pa kami sa physics lab bukas.

hafta PASS.

mura ka lang ba?

2006-09-24T19:15:00.000+08:00

birthday ng kapatid ko ngayon..mabuhay! pareho na kaming 18 years old. next month, ako naman ang aabante. haha. saya no? abutan ng age..tumatanda na nga ang mundo..naku, teka, ito nanaman, usaping edad na naman.

kagagaling lang namin ng simbahan, at natuwa ako sa sermon ng pari..nabanggit niya pa ang major lss (hanggang ngayon pa rin grabe) ko na naging topic pa ng aking previous entry..ang batang bata ka pa ng apo.

tungkol sa mga bata kasi and how God favors o likes kids yung homily. nakakatawa yung mga examples niya dahil naremind talaga ako ng kabataan (naks) ko.

ang mga bata daw, kapag hindi makadumi, makikita mong na sa may pinto ng cr ang nanay nila.

"uu..uu..uu na yan...." <-- moral suport na kailangang marinig ng tiyan mo at tiyak ang paglabas niya.

kapag hindi naman daw ma-ihi, "shh..wshswshshhhwsshshshsswhh.." lang ang katapat niyan. freeflowing na ang unwanted liquid ng sistema mo.

laftrip. andaming bumalik na memories tungkol sa younger days.

~

ang mga bata kasi, mura lang. madaling tapatan.

"tama na iyak, bili tayo mcdo mamaya"

"o wag kang malikot, bebenta kita sa bombay."

kahapon, nang bigla akong pinaospital before ng finals ko sa ES dahil sa matinding pantal na nafoform sa mata ko (wag ko na lang idescribe, may cr talk na nga may maiimagine ka pa) narinig ko habang naghihintay ng turn ko kay doc ang mag-ama sa harap ko...

"wag kang maingay, isusumbong na kita sa guard. lagot ka sa batuta niyan."

simpleng simple, tameme si kuyang malikot.

~

sa kabilang dako, ang mga matatanda kasi, mahal na.

hindi na pinagdiinan to ni father. pero totoo naman. marami na kasi sigurong pinagdaanan ang matatanda. "experienced" na ika nga nila. lalo na yung matatalino, mga sikat, may posisyon, may kapangyarihan.

mga dakila.

ang mamahal nila, kahit na hindi naman talaga.

~

ako, maraming moments na napaka mahal ng tingin ko sa sarili ko. may kayabangan din kasi talaga ako. aminado naman ang panghent na to. hehe. pero i at least acknowledge. its a start diba? may mga nakasagutan (understatement) pa nga akong classmates dahil jan eh.

ayoko nang maging mahal. hassle. daming nakakabangga. siguro, magpapaka mahal mahalan na lang ako kapag alam kong kinakailangan nang magkaalaman ng punto. lets just say na hindi naman kasi ako dormant person. pero talaga, itatry ko nang maghold ng sale sa presyo ko. baka dumating ang time na wala nang magtiyaga sa katarayan ko.

ikaw. magkano ka ba?

batang bata ka pa

2006-09-22T22:35:00.000+08:00

"batang-bata ka pa at marami ka pang
kailangang malaman at intindihin sa mundo
yan ang totoo
nagkakamali ka kung akala mo na
buhay ay isang mumunting paraiso lamang..."

LSS ako sa kantang yan ng apo -- more specifically sa cover ng sugarfree, [for Kami nAPO Muna tribute album] simula nang mapanood ko ang video ng performance nila sometime last week sa myx. nakakaloko talaga kapag ilang linya lang ang alam mo sa kantang nabiktima kang i-lss. nagiging sirang plaka ang dating. almost every 10 seconds, balik ka sa simula ng alam mong lyrics.

~

nagb-blog hopping (ang dependable past time ko, which eventually made me create this..ahm..blog, if i may say) ako kanikanina lang, at narealize kong . . . antanda ko na nga talaga! whooo!

hindi naman literal na matanda, (hindi pa yata ako under the young adults bracket. teenager pa ako, hah!) kapag lang kasi naghahanap ako ng mababasahang blog, i keep on ending up at 15 - 17 year old's (kala mo ang layo ng agwat ko sa kanila) blogs na talaga namang akala mo e nilay-out at sinulat ng propesyunal. they probably just have all the time in the world, di tulad ko na hirap makapuno ng 5 oras ng tulog.

either that, or talaga lang they take blogging seriously. i mean they put time and effort to make sense out of what they blab about. tama naman talaga yun. kasi kung hindi naman reader-friendly ang nasusulat mo, then magiging blog for emotional release lang talaga ang espasyo mo. (which of course ay isa ring purpose ng blog)

~

hindi na talaga sa edad nasusukat ang mga bagay bagay. ayon nga sa 20 Questions ni Juan Ekis,

(conversation excerpt)

YUMI: Maturity has nothing to do with age.

JIGS: But it has a lot to do with time.

parehong tama ang dalawang karakter na to. di mo maiiwasang mapagkabit ang isa sa isa, pero magkaiba sila. para sakin, magkaiba sila.

~

"..batang-bata ka lang at akala mo na
na alam mo na ang lahat na kailangan mong malaman
buhay ay di ganyan
tanggapin mo na lang ang katotohanan
na ikaw ay isang musmos lang na wala pang alam..."

~

nyaks. random thoughts lang to. major lss.

anokungpanghent

2006-09-21T20:33:00.000+08:00

naka blogspot pa ako. para namang kina-career ko ang blogging.

eh hindi ko pa nga makapa ang mga dapat at hindi dapat i-click for specific actions eh.

well well, i'll eventually figure it out.